donderdag 14 mei 2009

"Slager, heeft u kippenbillen?"

Een Vlaamse vriendin had, toen zij net in Nederland woonde, nogal wat communicatieproblemen met haar slager. Deze wist niet goed of hij nu in de maling werd genomen toen zij vroeg "Heeft u kippenbillen?".
Bij haar volgende bezoek vroeg zij, nu vol zelfvertrouwen, om vol au vent. Dat moesten ze toch wel kennen? ('De klassieker onder de klassiekers. Verkrijgbaar in elk zichzelf respecterende taverne', is op een Belgische site te lezen.) Na enige uitleg kreeg zij wel ragout mee, maar wat zij haar gezin 's avonds opdiende, viel haar toch een beetje tegen.
Toen een Nederlandse vriendin in België studeerde, verzocht zij diverse slagers om een tartaartje. Zij kreeg nooit het gemalen biefstukje dat zij zo graag wilde. Ze heeft het uiteindelijk opgegeven.
Van het tartaartje is het een kleine stap naar filet américain. Vraag in België liever om 'préparé'. Vragen om filet américain zou echter ook het gewenste resultaat moeten opleveren, daar 'préparé' de afkorting is van 'filet américain préparé'.
Toen ik ooit in een Belgisch frietkot frieten met saté vroeg, en de madam mij enigszins bevreemd aankeek, wist ik al dat er iets niet in de haak was. Enkele minuten later kreeg ik frieten bestrooid met... satékruiden. Tja, deze Indonesische lekkernij is in België natuurlijk niet zo bekend als in Nederland.
Maar hoe zit het nu met die Vlaamse kippenbillen? Een vergelijking ter verduidelijking: het duurde lang voordat ik doorhad dat mijn echtgenoot, wanneer hij het over 'billen' had, daarmee 'dijen' bedoelde...

2 opmerkingen:

Bart zei

Ook dit stukje is weer een echte billenkletser!

Lucienne zei

Ha Bart, goed gevonden zeg! Voor mijn Nederlandse lezers: in Vlaanderen heet een dijenkletser echt een billenkletser!